Radio Erewań nadaje ....
Pytanie do radia Erewań:
- Które Powstanie było najtragiczniejsze w dziejach Narodu Polskiego?
Odpowiedź:
- Powstanie... ZSRR.

Kaspijski Potwór

W latach 60 amerykański samolot szpiegowski sfotografował poruszający się nad wodami Morza Kaspijskiego niezidentyfikowany obiekt. Był on długi na około 100 metrów. Sugerując się jego kształtem Amerykanie nadali mu przydomek „Caspian Sea Monster” czyli „Kaspijski Potwór”.

Jak się po latach okazało ów niezidentyfikowany obiekt był wielką tajemnicą ZSRR, nosił oznaczenie KM i był ekranoplanem.

Ekranoplany to pojazdy wykorzystujące „efekt ekranu”, czyli wzrostu siły nośnej działającej na skrzydła samolotu gdy leci on tuż nad płaską powierzchnią. „Efekt ekranu” działa jedynie do wysokości kilku metrów, zależnie od wielkości skrzydeł pojazdu. Ekranoplan może wzbić się wyżej tylko na krótką chwile np. aby ominąć przeszkodę. Dzięki wykorzystaniu efektu ekranu latające pojazdy mogą być cięższe, zużywać mniej paliwa i mieć krótsze skrzydła.

KM był wielokrotnie przebudowywany, testowano na nim różne rozwiązania techniczne. Rozpiętość skrzydeł pojazdu wahała się między 32 m i 40 m, długość od 92 m do 106 m a maksymalna masa całkowita sięgała 544 t. Jeśli ekranoplany uznalibyśmy za samoloty to KM był najdłuższym pojazdem tego typu, który wzbił się kiedykolwiek w powietrze.

Zainteresowanie ZSRR ekranoplanami wynikało ze specyficznej charakterystyki geograficznej tego imperium. Znaczna część terytorium tj. Syberia ma bardzo ograniczoną sieć dróg i jest przez wiele miesięcy pokryta lodem. Ekranoplany, niekoniecznie tak olbrzymie jak KM, miały być metodą szybkiego i taniego transportu po rzekach, które na Syberii odgrywały rolę bardzo istotnych szlaków komunikacyjnych oraz po powierzchni relatywnie spokojnych mórz takich jak Morze Kaspijskie czy Czarne. Niski pułap lotu ekranoplanów skutkuje niewykrywalnością dla radarów dlatego szybko znalazły się one w obszarze zainteresowań wojska.

Ekranoplan KM rozpoczął testy w 1966r. i służył do 1980 r. gdy w wyniku wypadku zatonął. W latach siedemdziesiątych na bazie doświadczeń zdobytych dzięki KM opracowana została kolejna konstrukcja: A-90 Orlionok (Orzełek) przeznaczony do zadań desantowych, mogący przetransportować 140 żołnierzy lub 2 wozy bojowe. W sumie wyprodukowano 5 maszyn tego typu.

W 1987 r. rozpoczęto testy bojowej wersji ekranoplanu o nazwie 903 „Łuń”. Miał on 74 m długości, 44 m szerokości, zasięg 3000 km oraz mógł lecieć z prędkością 550 km/h. Dodatkowo wzmocniona konstrukcja pozwalała na użytkowanie tej maszyny w trakcie gorszych warunków pogodowych niż w przypadku KM.

„Łuń” wyposażony był w 6 wyrzutni rakiet przeciwokrętowych 3M80 Moski i nazywany był „Pogromcą Lotniskowców”. Pojazd docelowo miał wspierać działania klasycznej marynarki na Morzu Kaspijskim, Czarnym, Bałtyckim czy Śródziemnym. Wyprodukowano tylko jeden egzemplarz tego ekranoplanu (drugi o przeznaczeniu ratunkowo-szpitalnym był w fazie konstruowania).

Na Morzu Kaspijskim miejscem stacjonowani zarówno Łuń’a jak i Orlonok’ów był Kaspijsk niedaleko Machaczkały w Republice Dagestanu. Kiedy Łuń skończył służbę i z racji rozpadu ZSRR przeszedł na przedwczesną emeryturę, spoczął również w tym porcie gdzie można go podziwiać również na Google Maps .

Choć po rozpadzie ZSRR wydawało się że koncepcja ekranoplanów wojskowych nie będzie już rozwijana, gdyż efektywniej można zrealizować te same zadania bojowe poprzez połączenie klasycznego lotnictwa i marynarki wojennej to w 2007 roku minister obrony Federacji Rosyjskiej zdecydował o wznowieniu produkcji zmodernizowanego Łuń’a w 2012 roku.



ga



Zapraszam do komentowania...

Pseudonim:
Publikuj
Pozdrowienia z Kaukazu