Radio Erewań nadaje ....
Pytanie do radia Erewań:
- Jaki jest związek między wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce, a wojną w Afganistanie?
Odpowiedź:
- Radziecki.

Czurczchela – październikowy deser

Będąc w Gruzji trudno ich nie zauważyć są wszędzie: na bazarach, w sklepach czy też oblepiają kramy przydrożnych sprzedawców. Na początku turysta zastanawia się co to właściwie jest, podłużne, obłe w różnorodnej kolorystyce od jasnego brązu przez czerwień do ciemnego fioletu.

Czurczchela, bo o niej mowa jest tradycyjnym gruzińskim deserem wytworzonym z orzechów, winogron i mąki. Dzięki temu, że bardzo dobrze się przechowuje dostępna jest w Gruzji przez cały rok. W polskich warunkach klimatycznych październik jest naturalnym i najlepszym momentem na wyrób czurczcheli.

Zwykle z końcem września spadają z drzew orzechy włoskie. Choć świeże, wilgotne orzechy są przepyszne, jednak aby zapewnić trwałość czurczcheli orzechy muszą zostać obsuszone. Początek października jest więc tym momentem kiedy świeże acz obsuszone orzechy są łatwo dostępne.

Początek października to też wyśmienity moment na winobranie. Kiście winogron mogą jeszcze chwile powisieć na krzakach aby nabrały jeszcze większej słodyczy jednak opadające liście sprawiają, że stają się łatwym łupem szpaków.

czurczchela czurczchela

Do przygotowania czurczcheli potrzebne będą 20-25 cm kawałki bawełnianej nitki na którą z użyciem igły ściśle nawleka się kawałki orzechów włoskich. Zazwyczaj wykorzystuje się ćwiartki orzechów jednak mogą być to też połówki lub całe orzechy (oczywiście bez łupinki). Tak przygotowany naszyjnik należy zanurzyć kilkakrotnie w „kisielu” na bazie soku winogronowego zwanym pelamuszi.

Czurczchela powinna zostać następnie powieszona w suchym i zacienionym miejscu, gdzie pozostanie do czasu wyschnięcia czyli około tygodnia.

Pelamuszi jest podstawą wielu gruzińskich deserów, nie tylko czurczcheli. Wyrabiane jest ze świeżo wyciśniętego soku z winogron. Sok powinien być gotowany na małym ogniu aż zmniejszy swoją objętość o trochę mniej niż połowę co może zając do 3 godzin. Podczas gotowania należy zdejmować powstającą na powierzchni płynu pianę. Po odparowaniu nadmiaru wody sok należy przelać przez gęste sito.

Niedużą ilość zimnego soku należy wymieszać z mąką pszenną lub kukurydzianą. Po usunięciu wszystkich grudek całość należy przelać go głównego naczynia z gotującym się sokiem i dokładnie mieszać do pojawienia się pierwszych pęcherzyków powierza na powierzchni pelamuszi.




Czytaj również

Baklażan z orzechami

Baklażan na przystawkę

Bakłażan z orzechami to bardzo popularna na Kaukazie wegetariańska przystawka. Jest ona w każdym domu przygotowywana w nieco inny sposób. Delikatny, duszony lub smażony bakłażan został w tej kompozycji napełniony całą gamą aromatów i smaków Kaukazu gdzie dominującą nutą jest smak orzecha natomiast nasiona granatu nadają daniu szczególnej egzotyki...
więcej »
Salatka z kolendrą

Mój Kaukaz smakuje kolendrą

Pierwszym moim skojarzeniem na myśl o kuchni narodów Kaukazu jest smak i zapach kolendry. Zioło to jest dodawane do bardzo wielu dań, zdaniem niektórych nawet nadużywane. Kolendra nadaje daniom indywidualny charter i zmienia je nie do poznania. Tak się dzieje też z sałatką pomidorowo-ogórkową, daniem niezwykle popularnym i zawsze obecnym na kaukaskim stole...
więcej »
Chinkali

Sztuka jedzenia chinkali

Chinkali to tradycyjne danie kuchni kaukaskiej popularne zwłaszcza w Gruzji. Na pierwszy rzut oka chinkali wydaje się być zwykłym pierożkiem zapieczętowanym w finezyjny „ogonek”. Potrawę tę jednak od zwykłych pierogów odróżnia coś jeszcze...
więcej »




























Zapraszam do komentowania...

Pseudonim:
Publikuj
Pozdrowienia z Kaukazu